บทที่ 6 อร่อย
บทที่ 6
“อย่านะคะเฮีย ขอร้องล่ะหนูไอป่วยอยู่นะ” สาวน้อยที่ตอนนี้เรี่ยวแรงแทบจะไม่มี เว้าวอนมาเฟียหนุ่มทั้งน้ำตา เพราะรู้ว่ายังไงตนเองก็สู้แรงของเขาไม่ได้อยู่ดี เธอคิดว่าบางทีถ้าทำแบบนี้อี้ฟานอาจจะเห็นใจและปล่อยตนเองไป แต่คงจะเปล่าประโยชน์ เพราะไม่เคยมีตำราไหนบอกว่า ต้องทำอย่างไรถึงจะห้ามคนหื่นได้
“อย่าขัดขืน จะเป็นเมียที่ดีก็ต้องยอมผัวสิจ๊ะ” ร่างสูงตึงคนตัวเล็กกว่าไว้กับที่นอน ก่อนที่จะขึ้นทาบทับกวาดชิม เล้าโลม อี้ฟานจะทำให้เธอโอนอ่อน ชอบในรสรักของตนเองจนได้ ร่างสวยร้องไห้ทั้งขอความเมตตาจากคนหื่นกาม ชายหนุ่มไม่ได้สนใจอะไรกับท่าทีที่แสนจะน่าสงสาร มือหนาปาดคราบน้ำตาออกจากใบหน้าสวยงาม เขาพรมจูบไปที่หน้าสวยส่วนมือทั้งสองข้างก็คลึงอกอวบใหญ่เต็มไม้เต็มมือ ของแม่นางแบบชื่อดัง เพื่อปลุกเร้าให้เธอสนุกไปกับตนเอง ร่างเล็กไม่มีอารมณ์ปรารถนาแม้แต่นิดเดียว เธอเจ็บไปหมดทั้งตัวไม่ว่าอี้ฟานสัมผัสที่จุดไหนมันก็เจ็บ ที่เป็นไข้ ที่เจ็บไปทั้งตัว ต้นเหตุมันก็เกิดมาจากการที่อี้ฟานทำรุนแรงกับตนเมื่อสองวันที่แล้ว ตอนแรกหญิงสาวนั้นมีท่าทางว่าจะหายดีแล้ว แต่ที่กลับมาทรุดหนักในวันนี้ เหตุก็เพราะเมื่อวานเธอโหมงานหนัก
“เจ็บค่ะ” ร้องขึ้นเมื่อฝ่ามือหนักๆ บีบขยำที่หน้าอกเต็งตึง เขาไม่มีความสงสารร่างน้อยแม้แต่นิดเดียว เขาจะเอาไม่ว่าใครก็ห้ามไม่ได้ ชายหนุ่มยอมรับเลยว่าตนเองไม่เคยปรารถนาที่จะอยากจะได้ใครขนาดนี้ ปกติแล้วถ้าผู้หญิงไม่ยอมเขาก็จะไม่เอาและจะออกไปหาคนใหม่ เว้นเสียแต่ผู้หญิงตรงหน้าที่ทำให้ตนเดองติดใจจนไม่อยากจะไปมีสัมพันธ์ทางเพศกับสาวอื่น
ก๊อกๆ เสียเคาะประตูตามมารยาทดังขึ้น อี้ฟานกระโดดลงจากเตียงแทบไม่ทัน
“คุณหนู คุณอี้ฟานขา คุณผู้หญิงมาค่ะ ท่านรออยู่ที่ห้องรับแขก คุณฟานช่วยประคองคุณหนูไอลงมาหน่อยนะคะ” เสียงของป้าแม่บ้านเป็นดั่งเสียระฆังช่วยชีวิต สำหรับลภัสรดา หญิงสาวรีบลุกขึ้นจากเตียงทันที
“โถ่เว้ย...วันนี้ฉันเอาเธอไม่ได้ก็อย่าหวังว่าพรุ่งนี้เธอจะรอด” เสือหื่นอารมณ์เสียเป็นที่สุด ดูได้จากน้ำเสียงและใบหน้าที่ดูหงุดหงิดอย่างมาก
“มานี่ ฉันจะประคองเธอเอง จะลุกยังลุกไม่ไหว เดี๋ยวได้ตกบันไดขอหักตายกันพอดี” เมื่อเห็นว่าร่างบางที่เดินอยู่ในห้องยังทำท่าจะล้มชายหนุ่มจึงช่วยประคองไว้ เขาไม่ได้เป็นห่วงนะ ไม่ได้เป็นห่วงสักนิดเดียว แค่ไม่อยากให้ใครมาตายเพราะตนเองต่างหาก ร่างบางที่แสนปวดร้าวรู้สึกดีขึ้นมา เมื่ออย่างน้อยก็ได้รับความอ่อนโยนจากเขาบ้าง ถึงจะไม่ชอบไอ้ปากร้ายๆ ของมาเฟียหนุ่มก็เถอะ
ที่ห้องรับแขก
แวบแรกที่เห็นว่าที่ลูกเขยประคองลูกสาวออกมา มันก็ทำให้คนเป็นแม่อย่างคุณ รวีประภา มารดาชาวไทยแท้ของลภัสรดายิ้มได้ ทั้งแม่บ้านและคุณรวีประภา ต่างสบายใจที่อี้ฟานหวังดีอยากจะมาดูแลว่าที่เมีย โดยที่ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายมีความคิดอยากจะทำมิดีมิร้ายกับลูกสาวตนเองต่างหาก มาเฟียหนุ่มรีบปรับสีหน้าเป็นยิ้มแย้มทันใด เพื่อเอาใจแม่ยาย
“สวัสดีครับ คุณม้า” เตรียมเรียกว่าคุณม้าตั้งแต่ยังไม่ได้แต่งงานด้วยซ้ำ คุณรวีประภารู้สึกดีที่คนตรงหน้าเรียกตนเองว่าคุณแม่ ทั้งที่ตอนแรกทำท่าจะไม่รับผิดชอบลูกสาวท่านเสียด้วยซ้ำ ทางด้านคนป่วยนั้นก็รู้สึกดีมากๆ เช่นกัน พี่ฟานยอมรับเธอแล้ว
“สวัสดีจ้ะ คุณอี้ฟาน เป็นอย่างไรบ้างหนูไอลูกแม่ ตัวยังร้อนๆ อยู่เลยนะ” ใช้มือเรียวสวยที่มีรอยเหี่ยวย่นเพียงเล็กน้อย เนื่องจากอายุของท่านก็ขึ้นเลขสี่เข้าไปแล้ว ท่านใช้มืออังที่หน้าผากของลูกสาว
“ตัวร้อนจี๋เลยลูก ทานขนมและทานยานะจ๊ะ แม่ทำขนมสาคูไส้หมูกับข้าวเกรียบปากหม้อมาให้หนูด้วยนะจ๊ะ” สาวน้อยยิ้มแย้มทันใดเมื่อเห็นของโปรดทั้งสองอย่างของตนเองวางอยู่บนโต๊ย ทั้งสองอย่างนี้ คือขนมไทยที่เธอโปรดปราณเป็นอย่างมาก ซึ่งคุณแม่ของเธอก็ทำอร่อยที่สุด
“ทานด้วยกันนะคะคุณอี้ฟาน อันนี้ของโปรดของหนูไอเขาเลย” อี้ฟานยอมรับว่าขนมตรงหน้า น่าทานเป็นที่สุด เขารู้มาว่าแม่ของเธอเปิดทั้งร้านอาหารและร้านขนมไทย อยู่หลายแห่งในฮ่องกง ซึ่งแต่ละสาขาก็ขายดีหมด เห็นทีคงต้องลองชิมสักหน่อยแล้ว ถือว่าเป็นการรักษามารยาทด้วย
“ครับ” อี้ฟานไม่ค่อยได้ทานอาหารของชาติอื่น โดยเฉพาะชาติไทย ได้จากครั้งที่แล้ว หญิงสาวทำผัดไทยโบราณแสนอร่อยไปให้ ตอนแรกดันทุรังที่จะไม่ทาน เธอต้องขู่ว่าจะฟ้องคุณหวังเหว่ย ชายหนุ่มถึงยอมทาน พอมาครั้งนี้เขายอมทานขนมฝีมือคุณแม่อย่างง่ายๆ หญิงสาวนั้นก็ต้องดีใจเป็นธรรมดา ร่างสวยดีใจที่ได้ทานขนมแสนอร่อยของคุณแม่ แต่ที่ดีใจมากกว่าที่ได้ทานพร้อมกับพี่ฟาน
“เป็นไงบ้างคะ ขนมฝีมือคุณแม่หนูไออร่อยมั้ย”
“อร่อยครับ แต่เฮียว่าหนูไออร่อยกว่า...” คนที่กำลังอยู่ในอารมณ์หื่นเผลอพูดความจริงออกมา
“แค่กๆ “ทั้งสองถึงกับสำลักออกมา เมื่อรู้ว่าความหื่นของเขายังไม่หมดก๊อก
“เป็นอะไรมั้ยจ๊ะ ทั้งสองคน”
“มะ...ไม่เป็นอะไรค่ะคุณแม่ เฮียเขาคงพูดผิดทานกันต่อเถอะค่ะ อร่อยมาก” ลูกสาวรีบแก้ตัวเป็นพัลวัน พร้อมทั้งยื่นทิชชูให้คนหื่นกาม หญิงสาวไม่คิดเลยว่าชายหนุ่มจะเป็นเอามากขนาดนี้ เป็นจนถึงขั้นเพ้อว่าตนเองอร่อย เฮียของเธอชักจะหื่นกามเกินไปแล้ว หื่นจนน่ากลัวเลยทีเดียว
“ไม่เป็นอะไรนะจ๊ะ อี้ฟาน”
“ครับๆ ขอโทษทีครับ” บ้าจริงเข้าเพ้อเจ้อขนาดนี้เลยหรือ ไม่อยากจะเชื่อ
เวลาต่อมา อี้ฟานสวมรอยว่าจะเป็นเจ้าชายแสนดี เลยบอกแม่ยายไปว่าจะอยู่เฝ้าลภัสรดา ทั้งที่ตนเองมีแผนร้ายกาจอยู่ในใจ เขาจะกินเธอให้ได้วันนี้ อยากจนจะลงแดงตายอยู่แล้ว หอม อวบ ขาว ผิวนุ่ม ตัวหอม จูบอร่อย น่าฟัดไปทั้งตัว ทำเอาเขาติดใจ จนเก็บไปฝันแทบทุกคืน เพ้อขนาดหนักเลยทีเดียว
“เฮียอย่าทำอะไรหนูไอเลยนะคะ พอเลยนะคะ หนูไอดูออกนะว่าเฮียมีแผนอะไร” สีหน้าดูวิตกกังวลเป็นอย่างมาก หญิงสาวระบมไปหมดทั้งตัว
“รู้ตัวดีนี่ มามะ มาให้เฮียจับกินซะดี” เฮียหื่นยังคงไม่ยอมตัดใจ รีบอุ้มเธอในท่า อุ้มนอนทันที เขาในตอนนี้มันดูใจร้ายเป็นที่สุด ทั้งใจร้ายทั้งเห็นแก่ตัว
“ปล่อยนะเฮีย หนูไอขอร้อง” พยายามดิ้นสุดกำลังที่มี
“ได้จ้ะ เฮียจะให้ร้องลั่นห้องเลย หนูไอคนสวย” พูดจบก็หัวเราะแบบอำมหิต สาวน้อยกลัวจนน้ำตาไหล อี้ฟานใจร้ายที่สุด
ที่ห้องนอน
จ๊วบ จ๊าบ!
“อ๊ะ...อ๊า”
“เป็นไงจะเสียวใช่มั้ย เฮียบอกแล้วว่ามันไม่เจ็บเลย นมหนูไอหวานที่สุด” ชายหนุ่มดูดดื่มยอดอกเธอ เขาจะใช้ลิ้นเลียซะส่วนใหญ่ เนื่องจากกลัวว่า ถ้าลภัสรดาเจ็บมากๆ เข้า อาจจะช้ำในตายได้
“อ๊า....ค่ะเฮีย หนูไอไม่เจ็บเลย” รู้สึกดีมากที่ได้ยินแบบนั้น ดีล่ะ เขาจะทำให้หญิงสาวติดใจในรสรักตนเอง จนต้องร้องขอตลอดเวลา แต่ดูเหมือนว่าเธอนั้น ไม่ค่อยจะชอบเรื่องแบบนี้ มันจึงคงเป็นไปได้ยาก พอสมควร
“อ๊า เบาๆ นะคะ หนูกลัวเจ็บ” ทั้งเสียวซ่าน ทั้งกลัวไปพร้อมๆ กัน ในขณะที่เขาใช้นิ้วหัวแม่มือ บีบไปที่ติ่งกระสัน ทำเอาร่างสวยของคนป่วย ถึงกับดิ้นทุรนทุราย
“ใจเย็นจ้ะสาวน้อย เฮียรู้ว่าหนูเสียว เฮียขอเลียก่อนนะ ของๆ เราน่ากินเหลือเกิน” พูดจบก็จู่โจมหญิงสาวด้วยการมุดเลีย อย่างที่บอกไว้กับเธอ
“เฮียขา อร้าย”
“เสียวจนกรี๊ดเลยหรือคนสวย ชอบลิ้นเฮียใช่มั้ย “ขาทั้งสองถ่างออกจนกว้าง โดยที่เฮียฟานมุดหน้าไปที่จุดนั้น พร้อมกับใช้ลิ้นเลีย ตวัดกวาดชิม ตามจังหวะ บ้างก็ใช้นิ้วบี้ไปที่จุดกระสันด้วย
“อ่าห์...หอม หนูไอควรจะดีใจนะ เกิดมาเฮียยังไม่เคยใช้ปาก กับสาวคนไหนเลย” จะดีใจหรือไม่ สาวน้อยไม่สนแล้ว หญิงสาวได้แต่ร้องคราง ด้วยความกระสันเสียวเป็นที่สุด เสียวจนไม่อยากจะคิดเรื่องอื่น
“ไม่ไหวแล้ว มีความสุขมากล่ะสิที่เฮียเบิร์นให้ มามะได้เวลาสนุกของเราแล้ว เฮียจะทำให้ เบาที่สุด” ว่าแล้วก็จับขาเรียวสวยถ่างออกกว้างๆ แทรกตัวเข้าไปตรงกลาง ก่อนที่จะขอร้องให้สาวน้อยเอามือเรียว มาลูบที่มังกรยักษ์ของตน
“หนูไอ ไม่อยากสัมผัสของเฮียบ้างเหรอครับ” พูดพลางก็จับมือบาง มารูดขึ้นรูดลงที่เจ้ามังกรตัวใหญ่ หญิงสาวมีความประหม่าและเขินอาย เกิดขึ้นเมื่อรู้สึกได้ว่า มังกรตัวนี้ มันค่อยๆ ขยายใหญ่จนเต็มที่ เพราะมือของเธอเอง
“มือนุ่มดีจัง โอ้ว...เฮียทนไม่ไหวแล้ว จะเอามันเข้าไปละนะ” ว่าแล้วก็ค่อยๆ ดันความใหญ่โตเข้าไปทีละนิดๆ จนมิดด้าม
“อ่าห์/อ๊า” เสียงครางสองเสียงดังประสานกัน ตัวของหญิงสาวยังร้อนอยู่ ยังไงอี้ฟานเองก็จะพยายามทำให้เบาที่สุด
“แน่นจัง ให้ความรู้สึกดีสุดๆ เฮียจะจัดหลายๆ ครั้งเลยวันนี้” ว่าแล้วก็ออกแรงดันของใหญ่โตเข้าออก จากส่วนนั้นของหญิงสาว
“ซี๊ด...ฟิตสุดๆ “ทั้งสองกำลังมัวเมากับเรื่องเพศ จนอี้ฟานลืมไปเสียสนิมว่า ก่อนจะมาถึงวันนี้ เขาดูถูกเธออย่างไรบ้าง
เวลาต่อมา ที่โรงแรม เอ็มเจ
โรงแรมนี้ คือโรงแรมที่ลภัสรดาตัวแสบ ล่อลวงเขามาเป็นสามี หลังจากที่เสร็จกิจจากว่าที่เมียแล้ว อี้ฟานก็ต้องมาทำงานที่นี่ต่อ
“รับนมอุ่นๆ สักแก้วมั้ยคะคุณฟาน” จื่อลี่ เลขาสาวสวย หน้าหมวย ทรงโตที่ทั้งการพูด การแต่งกายดูก็รู้แค่นี้ว่าต้องการจะยั่วยวนเจ้านาย แต่ทว่า...
“ไม่อ่ะ...ไปทำงานไป ฉันกำลังวางแผนการประชุมพรุ่งนี้อยู่” จื่อลี่แทบลมจับ นี่มันอะไรกันเจ้านายเธอเป็นอะไร ปกติเวลาที่เธอยั่วยวนทีไรจะติดกับทุกที แต่วันนี้กับหมกมุ่นอยู่กับงาน จะหาว่าไปติดหญิงใหม่ก็ไม่ได้ เพราะตลอดเวลาที่เขานอนกับเธอ มาเฟียหนุ่มก็มีสาวใหม่ตั้งหลายคน วันนี้อี้ฟานเป็นอะไร ทั้งหน้าตาและท่าทางดูอิ่มเอมมาก ปกติหน้าตาเจ้านายหนุ่ม ดูเหมือนคนหื่นที่แสนจะหิวผู้หญิงจะตาย
“ไม่กินสักหน่อยหรือคะ” เนื่องจากเจ้านายท่านยนี้ ลีลาดีเป็นเลิศ สาวสวยเลยต้องตื๊ออีกหน่อย
“บอกว่าไม่ก็ไม่ไงจื่อลี่” ชักจะเริ่มไม่พอใจเสียแล้ว อี้ฟานไม่ชอบให้ใครมาตื้อเวลางานยุ่ง
“ค่ะๆ ขอประทานโทษค่ะ” ยอมออกไป ด้วยสีหน้าและแววตาผิดหวัง ตอนนี้ในหัวของหวังอี้ฟานมีแต่ สาวที่ชื่อลภัสรดา ไม่ว่าจะคิดจะอ่านอะไร ภาพการร่วมรักของเขาและเธอ ก็แซมเข้ามาตลอด ยัยนี่ต้องร่ายคาถาใส่เขาแน่ๆ ตัวเธอเลี่ยมทองหรือไง จึงทำให้เขาหลงขนาดนี้ คิดแบบตลกๆ
“เข้ามาก่อกวนฉันถึงในสมองเลยเหรอ ยัยตัวแสบ ครั้งหน้าเฮียจะไม่ให้เธอนอนเลยคอยดู”
